placeren
werkwoord plaˈserə(n)Betekenis
- (Iets of iemand) plaatsen
- biet|Bieten op een zetten, bieten uitdunnen
- Een woordeke placeren: een toespraak houden
Hoe spreek je placeren uit?
/plaˈserən/
Placeren bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| p | pak |
| l | land |
| a | maan |
| s | sok |
| e | veel |
| r | rood |
| ə | de |
| n | nek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
werkwoord
- een geschikte plaats geven transitive
- bieten zo op een rij planten of uitdunnen dat ze elkaars groei niet belemmeren transitive
- aanleggen van installaties in een bouwwerk, zoals voor water, elektriciteit of verwarming transitive
- laten opnemen in een publicatie transitive
- als belegging investeren transitive
- voor een publiek uitspreken transitive
Vervoeging van placeren
placerenhele werkwoord — placeerdeverleden tijd enkelvoud — placeerdenverleden tijd meervoud — geplaceerdvoltooid deelwoord
| Persoon | Tegenwoordige tijd | Verleden tijd |
|---|---|---|
| ik | placeer | placeerde |
| jij | placeert | placeerde |
| hij, zij, het | placeert | placeerde |
| wij | placeren | placeerden |
| jullie | placeren | placeerden |
| zij | placeren | placeerden |
Alle 27 overige vormen: lijdende vorm, toekomende tijd en infinitiefconstructies
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| ev. | gebiedende wijs |
| geplaceerd | actief, infinitief, voltooid, tegenwoordige tijd, korte vorm |
| geplaceerd | verleden tijd, deelwoord |
| geplaceerd te zullen | actief, infinitief, voltooid, toekomende tijd, lange vorm |
| geplaceerd zullen | actief, infinitief, voltooid, toekomende tijd, korte vorm |
| placeer | gebiedende wijs |
| placeerde | verleden tijd |
| placere | aanvoegende wijs |
| placerend | onvoltooid, deelwoord |
| te geplaceerd | actief, infinitief, voltooid, tegenwoordige tijd, lange vorm |
| te placeren | actief, infinitief, onvoltooid, tegenwoordige tijd, lange vorm |
| te zullen placeren | actief, infinitief, onvoltooid, toekomende tijd, lange vorm |
| zal placeren | aantonende wijs, onvoltooid, toekomende tijd, enkelvoud, eerste persoon |
| zal placeren | aantonende wijs, onvoltooid, toekomende tijd, enkelvoud, tweede persoon |
| zal placeren | aantonende wijs, onvoltooid, toekomende tijd, enkelvoud, derde persoon |
| zou placeren | aantonende wijs, onvoltooid, voorwaardelijk, enkelvoud, eerste persoon |
| zou placeren | aantonende wijs, onvoltooid, voorwaardelijk, enkelvoud, tweede persoon |
| zou placeren | aantonende wijs, onvoltooid, voorwaardelijk, enkelvoud, derde persoon |
| zouden placeren | aantonende wijs, onvoltooid, voorwaardelijk, meervoud, eerste persoon |
| zouden placeren | aantonende wijs, onvoltooid, voorwaardelijk, meervoud, tweede persoon |
| zouden placeren | aantonende wijs, onvoltooid, voorwaardelijk, meervoud, derde persoon |
| zoudt placeren | aantonende wijs, onvoltooid, voorwaardelijk, enkelvoud, tweede persoon |
| zullen placeren | actief, infinitief, onvoltooid, toekomende tijd, korte vorm |
| zullen placeren | aantonende wijs, onvoltooid, toekomende tijd, meervoud, eerste persoon |
| zullen placeren | aantonende wijs, onvoltooid, toekomende tijd, meervoud, tweede persoon |
| zullen placeren | aantonende wijs, onvoltooid, toekomende tijd, meervoud, derde persoon |
| zult placeren | aantonende wijs, onvoltooid, toekomende tijd, enkelvoud, tweede persoon |
Herkomst
met het achtervoegsel -eren gevorm uit Frans placer ww "plaatsen" **[2] Brabantse streektaal
Woordfamilie van placeren
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| geplaceerd | voltooid deelwoord | placeren |
| geplaceerde | woordvorm | placeren |
| placeer | gebiedende wijs | placeren |
| placeerde | verleden tijd | placeren |
| placeerden | aantonende wijs, onvoltooid, verleden tijd, meervoud, 1e persoon | placeren |
| placeert | aantonende wijs, onvoltooid, tegenwoordige tijd, enkelvoud, 2e persoon | placeren |
| placere | aanvoegende wijs | placeren |
| placerend | onvoltooid deelwoord | placeren |
| placerende | woordvorm | placeren |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van placeren zijn vastgelegd.