opteren
werkwoord ɔpˈterə(n)Betekenis
- een keuze doen
Hoe spreek je opteren uit?
/ɔpˈterən/
Opteren bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɔ | bot |
| p | pak |
| t | tak |
| e | veel |
| r | rood |
| ə | de |
| n | nek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Vervoeging van opteren
opterenhele werkwoord — geopteerdvoltooid deelwoord
Alle 3 overige vormen: lijdende vorm, toekomende tijd en infinitiefconstructies
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| geopteerd | verleden tijd, deelwoord |
| opteerde | verleden tijd |
| optéren | canonical |
werkwoord
- verteren, geheel opmaken, zodat er niets meer overblijft transitive
- door teren opknappen transitive
Vervoeging van opteren
opterenhele werkwoord — opgeteerdvoltooid deelwoord
Alle 3 overige vormen: lijdende vorm, toekomende tijd en infinitiefconstructies
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| opgeteerd | verleden tijd, deelwoord |
| teerde op | verleden tijd |
| ópteren | canonical |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘kiezen’ voor het eerst aangetroffen in 1910
Woordfamilie van opteren
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| geopteerd | voltooid deelwoord | opteren |
| geopteerde | woordvorm | opteren |
| opgeteerd | voltooid deelwoord | opteren |
| opgeteerde | woordvorm | opteren |
| opteer | woordvorm | opteren |
| opteerde | verleden tijd | opteren |
| opteerden | woordvorm | opteren |
| opteert | woordvorm | opteren |
| optere | with-subordinate-clause | opteren |
| opterend | woordvorm | opteren |
| opterende | woordvorm | opteren |
| teer op | woordvorm | opteren |
| teerde op | verleden tijd | opteren |
| teerden op | woordvorm | opteren |
| teert op | woordvorm | opteren |
| tere op | woordvorm | opteren |
| teren op | woordvorm | opteren |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van opteren zijn vastgelegd.