demarqueren
werkwoord ˌdemɑrˈkerə(n)Betekenis
- iets met merktekens duidelijk afgrenzen; trekken van een grenslijn
Hoe spreek je demarqueren uit?
/ˌdemɑrˈkerən/
Demarqueren bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| d | dak |
| e | veel |
| m | maan |
| ɑ | bad |
| r | rood |
| k | kat |
| ə | de |
| n | nek |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Klinkt hetzelfde als demarkeren.
werkwoord
- met merktekens duidelijk afgrenzen; trekken van een grenslijn transitive
Vervoeging van demarqueren
demarquerenhele werkwoord
Alle 1 overige vormen: lijdende vorm, toekomende tijd en infinitiefconstructies
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| demarkeren |
Herkomst
gevormd met het achtervoegsel -eren uit Frans démarquer
Woordfamilie van demarqueren
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| demarkeren | woordvorm | demarqueren |
| demarqueer | woordvorm | demarqueren |
| demarqueerde | woordvorm | demarqueren |
| demarqueerden | woordvorm | demarqueren |
| demarqueert | woordvorm | demarqueren |
| demarquere | woordvorm | demarqueren |
| demarquerend | woordvorm | demarqueren |
| demarquerende | woordvorm | demarqueren |
| gedemarqueerd | woordvorm | demarqueren |
| gedemarqueerde | woordvorm | demarqueren |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van demarqueren zijn vastgelegd.