wandelaar
zelfstandig naamwoord ˈwɑndəˌlarBetekenis
- iemand die buitenshuis een stuk loopt
Hoe spreek je wandelaar uit?
/ˈwɑndəˌlar/
Wandelaar bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| w | quiz |
| ɑ | bad |
| n | nek |
| d | dak |
| ə | de |
| l | land |
| a | maan |
| r | rood |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| wandelaars | meervoud |
| wandelaartje | verkleinwoord, enkelvoud |
| wandelaartjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van wandelen met het achtervoegsel -aar
Woordfamilie van wandelaar
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| wandelaars | meervoud | wandelaar |
| wandelaartje | verkleinwoord | wandelaar |
| wandelaartjes | verkleinwoord meervoud | wandelaar |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van wandelaar zijn vastgelegd.