wandelgang
zelfstandig naamwoord ˈwɑndəlˌɣɑŋBetekenis
- gang waar men door wandelen, reflectie en overleg tot inzicht kan komen wat vooral in de politiek heel nuttig is.
Hoe spreek je wandelgang uit?
/ˈwɑndəlˌxɑŋ/
Wandelgang bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| w | quiz |
| ɑ | bad |
| n | nek |
| d | dak |
| ə | de |
| l | land |
| x | acht |
| ŋ | ding |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| wandelgangen | meervoud |
| wandelgangetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| wandelgangetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van wandel ww en gang
Woordfamilie van wandelgang
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| wandelgangen | meervoud | wandelgang |
| wandelgangetje | verkleinwoord | wandelgang |
| wandelgangetjes | verkleinwoord meervoud | wandelgang |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van wandelgang zijn vastgelegd.