wandelroute
zelfstandig naamwoord ˈwɑndəlˌrutəBetekenis
- een route die is uitgezet om bewandeld te worden
Hoe spreek je wandelroute uit?
/ˈwɑndəlˌrutə/
Wandelroute bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| w | quiz |
| ɑ | bad |
| n | nek |
| d | dak |
| ə | de |
| l | land |
| r | rood |
| u | boek |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| wandelrouten | meervoud |
| wandelroutes | meervoud |
| wandelroutetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| wandelroutetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van wandel ww en route
Woordfamilie van wandelroute
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| wandelrouten | meervoud | wandelroute |
| wandelroutes | meervoud | wandelroute |
| wandelroutetje | verkleinwoord | wandelroute |
| wandelroutetjes | verkleinwoord meervoud | wandelroute |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van wandelroute zijn vastgelegd.