woekeraar
zelfstandig naamwoord ˈwukəˌrarBetekenis
- iemand die woeker drijft
- iemand die met zijn talenten woekert
- een plant die woekert
Hoe spreek je woekeraar uit?
/ˈwukəˌrar/
Woekeraar bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| w | quiz |
| u | boek |
| k | kat |
| ə | de |
| r | rood |
| a | maan |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
zelfstandig naamwoord — masculine
- iemand die geld uitleent tegen een hoge vergoeding pejorative, person
- plant die snel groeit en zo geen ruimte laat voor andere begroeiing
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| woekeraars | meervoud |
| woekeraartje | verkleinwoord, enkelvoud |
| woekeraartjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
van Middelnederlands woekerare, op te vatten als afgeleid van woekeren met het achtervoegsel -aar **[2] een verwijzing naar de parabel uit Bijbel in Matteüs 25:14-30
Woordfamilie van woekeraar
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| woekeraars | meervoud | woekeraar |
| woekeraartje | verkleinwoord | woekeraar |
| woekeraartjes | verkleinwoord meervoud | woekeraar |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van woekeraar zijn vastgelegd.