martelaar
zelfstandig naamwoord ˈmɑrtəˌlarBetekenis
- iemand die voor een goede zaak lijdt of sterft en daarmee tot symbool wordt gezien van de strijd voor die zaak, iemand die gemarteld wordt of is
- iemand die anderen martelt
Hoe spreek je martelaar uit?
/ˈmɑrtəˌlar/
Martelaar bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| m | maan |
| ɑ | bad |
| r | rood |
| t | tak |
| ə | de |
| l | land |
| a | maan |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| martelaars | meervoud |
| martelaartje | verkleinwoord, enkelvoud |
| martelaartjes | verkleinwoord, meervoud |
| martelaren | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het middeleeuws Latijn, in de betekenis van ‘die lijdt voor zijn geloof’ voor het eerst aangetroffen in 1240
Woordfamilie van martelaar
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| martelaars | meervoud | martelaar |
| martelaartje | verkleinwoord | martelaar |
| martelaartjes | verkleinwoord meervoud | martelaar |
| martelaren | meervoud | martelaar |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van martelaar zijn vastgelegd.