kunstenaar
zelfstandig naamwoord ˈkʏnstəˌnarBetekenis
- iemand die zijn creatieve talenten gebruikt om kunst te maken
Hoe spreek je kunstenaar uit?
/ˈkʏnstəˌnar/
Kunstenaar bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| ʏ | put |
| n | nek |
| s | sok |
| t | tak |
| ə | de |
| a | maan |
| r | rood |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| kunstenaars | meervoud |
| kunstenaartje | verkleinwoord, enkelvoud |
| kunstenaartjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘artiest’ voor het eerst aangetroffen in 1617
Woordfamilie van kunstenaar
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| kunstenaars | meervoud | kunstenaar |
| kunstenaartje | verkleinwoord | kunstenaar |
| kunstenaartjes | verkleinwoord meervoud | kunstenaar |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van kunstenaar zijn vastgelegd.