barbaar
zelfstandig naamwoord bɑr'barBetekenis
- een persoon zonder besef van waarden, smaak en/of gevoel
- een persoon die wreed van aard is, een wreedaard
Hoe spreek je barbaar uit?
/bɑrˈbar/
Barbaar bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| ɑ | bad |
| r | rood |
| a | maan |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| barbaartje | verkleinwoord, enkelvoud |
| barbaartjes | verkleinwoord, meervoud |
| barbaren | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘onbeschaafd persoon’ voor het eerst aangetroffen in 1348
Woordfamilie van barbaar
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| barbaartje | verkleinwoord | barbaar |
| barbaartjes | verkleinwoord meervoud | barbaar |
| barbaren | meervoud | barbaar |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van barbaar zijn vastgelegd.