repertoire
zelfstandig naamwoord ˌrepɛrˈtwarBetekenis
- al de stukken die een uitvoerend kunstenaar ten beste kan geven
- repertorium
Hoe spreek je repertoire uit?
/ˌrepɛrˈtwar/
Repertoire bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| r | rood |
| e | veel |
| p | pak |
| ɛ | bed |
| t | tak |
| w | quiz |
| a | maan |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| repertoires | meervoud |
| repertoiretje | verkleinwoord, enkelvoud |
| repertoiretjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord van Frans répertoire, in de betekenis van ‘lijst van stukken van kunstenaar(s)’ voor het eerst aangetroffen in 1823
Woordfamilie van repertoire
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| repertoires | meervoud | repertoire |
| repertoiretje | verkleinwoord | repertoire |
| repertoiretjes | verkleinwoord meervoud | repertoire |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van repertoire zijn vastgelegd.