fluisteraar
zelfstandig naamwoord ˈflœystəˌrarBetekenis
- iemand die zachtjes praat
- iemand die iets of iemand zo goed begrijpt en aanvoelt dat hij zelfs met fluisteren nog de baas is
Hoe spreek je fluisteraar uit?
/ˈflœystəˌrar/
Fluisteraar bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| f | fiets |
| l | land |
| œy | huis |
| s | sok |
| t | tak |
| ə | de |
| r | rood |
| a | maan |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| fluisteraars | meervoud |
Woordfamilie van fluisteraar
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| fluisteraars | meervoud | fluisteraar |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van fluisteraar zijn vastgelegd.