martelarij
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iets waarmee men emand bewust pijn doet of kwelt
zelfstandig naamwoord
- iets waarmee men iemand bewust pijn doet of kwelt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| martelarijen | meervoud |
| martelarijtje | verkleinwoord, enkelvoud |
| martelarijtjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van martelen met het achtervoegsel -erij
Woordfamilie van martelarij
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| martelarijen | meervoud | martelarij |
| martelarijtje | verkleinwoord | martelarij |
| martelarijtjes | verkleinwoord meervoud | martelarij |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van martelarij zijn vastgelegd.