hand
zelfstandig naamwoord, werkwoord /ɦɑnt/Betekenis
- uiterste deel van de arm, voorbij de pols
- overhandigen
- reiken
- dichtbij
- helpen
- de handen schudden
Hoe spreek je hand uit?
/hɑnt/
Hand bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| h | hoed |
| ɑ | bad |
| n | nek |
| t | tak |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| handen | meervoud |
| handje | verkleinwoord, enkelvoud |
| handjes | verkleinwoord, meervoud |
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van handen
- gebiedende wijs van handen
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van handen
Vervoeging van hand
handhele werkwoord
Herkomst
In de betekenis van ‘lichaamsdeel aan uiteinde van arm’ voor het eerst aangetroffen in 701
Woordfamilie van hand
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| handen | meervoud | hand |
| handje | verkleinwoord | hand |
| handjes | verkleinwoord meervoud | hand |
| gehand | woordvorm | handen |
| handde | woordvorm | handen |
| handden | woordvorm | handen |
| hande | woordvorm | handen |
| handend | woordvorm | handen |
| handende | woordvorm | handen |
| handt | woordvorm | handen |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van hand zijn vastgelegd.