sextant
zelfstandig naamwoord sɛksˈtɑntBetekenis
- een hoekmeetinstrument dat ondermeer werd gebruikt om de hoogtehoek van een hemellichaam boven de horizon te meten, en om de hoek tussen twee aardse objecten te meten
- een klein sterrenbeeld laag aan de horizon
Hoe spreek je sextant uit?
/sɛksˈtɑnt/
Sextant bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| s | sok |
| ɛ | bed |
| k | kat |
| t | tak |
| ɑ | bad |
| n | nek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — masculine
- hoekmeetinstrument dat onder meer werd gebruikt om de hoogtehoek van een hemellichaam boven de horizon te meten, en om de hoek tussen twee aardse objecten te meten historical
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| sextanten | meervoud |
| sextantje | verkleinwoord, enkelvoud |
| sextantjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
van Latijn sextans "zesde (deel)", in de betekenis van ‘instrument voor plaatsbepaling’ voor het eerst aangetroffen in 1809
Woordfamilie van sextant
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| sextanten | meervoud | sextant |
| sextantje | verkleinwoord | sextant |
| sextantjes | verkleinwoord meervoud | sextant |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van sextant zijn vastgelegd.