discant
zelfstandig naamwoord dɪs'kɑntBetekenis
- de hoogste zangstem (sopraan)
- het rechtergedeelte van het toetsenbord met de hoge tonen van een toetsinstrument
Hoe spreek je discant uit?
/dɪsˈkɑnt/
Discant bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| d | dak |
| ɪ | pit |
| s | sok |
| k | kat |
| ɑ | bad |
| n | nek |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| discanten | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het middeleeuws Latijn, in de betekenis van ‘sopraan, hoge tonen’ voor het eerst aangetroffen in 1265
Woordfamilie van discant
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| discanten | meervoud | discant |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van discant zijn vastgelegd.