consonant
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoord /kɔnso'nɑnt/Betekenis
- goed samenklinkende tweeklank (zoals een octaaf)
- medeklinker
- goed samenklinkend
- medeklinker.
Hoe spreek je consonant uit?
/kɔnsoˈnɑnt/
Consonant bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| ɔ | bot |
| n | nek |
| s | sok |
| o | boot |
| ɑ | bad |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| consonanten | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘medeklinker’ voor het eerst aangetroffen in 1530
Woordfamilie van consonant
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| consonanten | meervoud | consonant |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van consonant zijn vastgelegd.