sergeant
zelfstandig naamwoord sɛrˈʒɑntBetekenis
- een rang onder de onderofficieren
- sergeant
- een politiële rang
Hoe spreek je sergeant uit?
/sɛrˈʒɑnt/
Sergeant bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| s | sok |
| ɛ | bed |
| r | rood |
| ʒ | journaal |
| ɑ | bad |
| n | nek |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — masculine
- een rang onder de onderofficieren, meestal de laagste (nog onder die van luitenant)
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| sergeanten | meervoud |
| sergeantje | verkleinwoord, enkelvoud |
| sergeantjes | verkleinwoord, meervoud |
| sergeants | meervoud |
zelfstandig naamwoord — masculine
- lijmklem
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| sergeanten | meervoud |
| sergeantje | verkleinwoord, enkelvoud |
| sergeantjes | verkleinwoord, meervoud |
| sergeants | meervoud |
Herkomst
zelfstandig naamwoord: Van Middelfrans sergant/serjant, in de betekenis van ‘onderofficier’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1611
zelfstandig naamwoord: Verbastering van het Franse serre-joint
Woordfamilie van sergeant
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| sergeanten | meervoud | sergeant |
| sergeantje | verkleinwoord | sergeant |
| sergeantjes | verkleinwoord meervoud | sergeant |
| sergeants | meervoud | sergeant |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van sergeant zijn vastgelegd.