arrestant
zelfstandig naamwoord ɑrɛs'tɑntBetekenis
- iemand die in hechtenis is genomen door de politie
- iemand die krachtens een bevelschrift of vonnis op iemands goederen beslag legt
Hoe spreek je arrestant uit?
/ɑrɛsˈtɑnt/
Arrestant bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɑ | bad |
| r | rood |
| ɛ | bed |
| s | sok |
| t | tak |
| n | nek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| arrestanten | meervoud |
| arrestantje | verkleinwoord, enkelvoud |
| arrestantjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van arresteren met het achtervoegsel -ant
Woordfamilie van arrestant
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| arrestanten | meervoud | arrestant |
| arrestantje | verkleinwoord | arrestant |
| arrestantjes | verkleinwoord meervoud | arrestant |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van arrestant zijn vastgelegd.