aanverwant
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoord, bijwoord ˈaɱvərˌwɑntBetekenis
- nauw aan elkaar gerelateerd
Hoe spreek je aanverwant uit?
/ˈamvərˌwɑnt/
Aanverwant bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| a | maan |
| m | maan |
| v | vis |
| ə | de |
| r | rood |
| w | quiz |
| ɑ | bad |
| n | nek |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
zelfstandig naamwoord — masculine
- mannelijk familielid
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| aanverwanten | meervoud |
Herkomst
samenstelling van aan en verwant
Woordfamilie van aanverwant
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| aanverwanten | meervoud | aanverwant |
| aanverwanter | woordvorm | aanverwant |
| aanverwantere | woordvorm | aanverwant |
| aanverwanters | woordvorm | aanverwant |
| aanverwants | woordvorm | aanverwant |
| aanverwantst | woordvorm | aanverwant |
| aanverwantste | woordvorm | aanverwant |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van aanverwant zijn vastgelegd.