remonstrant
zelfstandig naamwoord /rəmɔn'strɑnt/Betekenis
- een Nederlandse calvinist die in de 17e eeuw volgeling van w:Jacobus Arminius|Arminius was
Hoe spreek je remonstrant uit?
/rəmɔnˈstrɑnt/
Remonstrant bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| r | rood |
| ə | de |
| m | maan |
| ɔ | bot |
| n | nek |
| s | sok |
| t | tak |
| ɑ | bad |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — masculine
- een Nederlandse calvinist die in de 17e eeuw volgeling van Arminius was
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| remonstranten | meervoud |
| remonstrantje | verkleinwoord, enkelvoud |
| remonstrantjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het middeleeuws Latijn, in de betekenis van ‘lid van protestants kerkgenootschap’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1618
Woordfamilie van remonstrant
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| remonstranten | meervoud | remonstrant |
| remonstrantes | meervoud | remonstrant |
| remonstrantje | verkleinwoord | remonstrant |
| remonstrantjes | verkleinwoord meervoud | remonstrant |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van remonstrant zijn vastgelegd.