handboek
zelfstandig naamwoord ˈhɑndbukBetekenis
- een boek waarin getracht wordt alle informatie die nuttig is voor een bepaalde bezigheid bijeen te brengen, een handleiding in boekvorm
Hoe spreek je handboek uit?
/ˈhɑndbuk/
Handboek bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| h | hoed |
| ɑ | bad |
| n | nek |
| d | dak |
| b | bak |
| u | boek |
| k | kat |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| handboeken | meervoud |
| handboekje | verkleinwoord, enkelvoud |
| handboekjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘leidraad’ voor het eerst aangetroffen in 1513
Woordfamilie van handboek
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| handboeken | meervoud | handboek |
| handboekje | verkleinwoord | handboek |
| handboekjes | verkleinwoord meervoud | handboek |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van handboek zijn vastgelegd.