luitenant
zelfstandig naamwoord ˌlœytəˈnɑntBetekenis
- officiersrang in het leger
Hoe spreek je luitenant uit?
/ˌlœytəˈnɑnt/
Luitenant bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| l | land |
| œy | huis |
| t | tak |
| ə | de |
| n | nek |
| ɑ | bad |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — masculine
- onderofficier in het leger met een rang tussen die van sergeant en kapitein
- als deel van de naam voor een militaire rang die direct onder de rang aangeduid door het andere deel staat
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| [1] [B] | |
| luit. | |
| luitenanten | meervoud |
| luitenantje | verkleinwoord, enkelvoud |
| luitenantjes | verkleinwoord, meervoud |
| luitenants | meervoud |
Herkomst
van Frans lieutenant "luitenant", letterlijk "plaatsvervanger", in de betekenis van ‘officier van lagere orde’ aangetroffen vanaf 1576
Woordfamilie van luitenant
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| luitenanten | meervoud | luitenant |
| luitenantje | verkleinwoord | luitenant |
| luitenantjes | verkleinwoord meervoud | luitenant |
| luitenants | meervoud | luitenant |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van luitenant zijn vastgelegd.