krant
zelfstandig naamwoord krɑntBetekenis
- klassiek massamedium, gedrukt op papier en gericht op het verspreiden van nieuws
Hoe spreek je krant uit?
/krɑnt/
Krant bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| r | rood |
| ɑ | bad |
| n | nek |
| t | tak |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| kranten | meervoud |
| krantje | verkleinwoord, enkelvoud |
| krantjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Van Frans courant, wat eigenlijk het tegenwoordig deelwoord is van courir. In de betekenis van ‘dag/-nieuwsblad’ voor het eerst aangetroffen in 1610
Woordfamilie van krant
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| kranten | meervoud | krant |
| krantje | verkleinwoord | krant |
| krantjes | verkleinwoord meervoud | krant |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van krant zijn vastgelegd.