briljant
bijvoeglijk naamwoord, zelfstandig naamwoord brɪlˈjɑntBetekenis
- buitengewoon slim
- een slijpvorm voor onder andere diamant
Hoe spreek je briljant uit?
/brɪlˈjɑnt/
Briljant bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| r | rood |
| ɪ | pit |
| l | land |
| j | ja |
| ɑ | bad |
| n | nek |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
bijvoeglijk naamwoord
- fonkelend licht gevend
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| briljante | verbogen, stellende trap |
| briljanter | onverbogen, vergrotende trap |
| briljantere | verbogen, vergrotende trap |
| briljanters | partitief, vergrotende trap |
| briljants | partitief, stellende trap |
| briljantst | onverbogen, overtreffende trap |
| briljantste | verbogen, overtreffende trap |
zelfstandig naamwoord — masculine
- slijpvorm voor onder andere diamant
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘schitterend’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1745
Woordfamilie van briljant
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| briljante | verbogen vorm | briljant |
| briljanter | vergrotende trap | briljant |
| briljantere | verbogen vergrotende trap | briljant |
| briljanters | partitieve vergrotende trap | briljant |
| briljantje | woordvorm | briljant |
| briljantjes | meervoud | briljant |
| briljants | partitive, positive | briljant |
| briljantst | uninflected, superlative | briljant |
| briljantste | inflected, superlative | briljant |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van briljant zijn vastgelegd.