adjudant
zelfstandig naamwoord ɑtjyˈdɑntBetekenis
- een rang boven die van sergeant en sergeant-majoor
- een persoonlijke helper van een hooggeplaatst persoon
Hoe spreek je adjudant uit?
/ɑtjyˈdɑnt/
Adjudant bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɑ | bad |
| t | tak |
| j | ja |
| y | fuut |
| d | dak |
| n | nek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — masculine
- onderofficiersrang boven die van sergeant [1] en sergeant-majoor
- persoonlijke helper van een hooggeplaatst persoon person
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| adjudanten | meervoud |
| adjudantje | verkleinwoord, enkelvoud |
| adjudantjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
van Frans adjudant, letterlijk "helper" (van een militair functionaris)". Verder te herleiden tot Spaans ayudante "helpend", wat weer teruggaat op Latijn adiutare ww "helpen, bijstand"; in de betekenis van ‘officier van de staf’ voor het eerst aangetroffen in 1706
Woordfamilie van adjudant
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| adjudanten | meervoud | adjudant |
| adjudantje | verkleinwoord | adjudant |
| adjudantjes | verkleinwoord meervoud | adjudant |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van adjudant zijn vastgelegd.