charmant
bijvoeglijk naamwoord ʃɑrˈmɑntBetekenis
- aangenaam in omgang
Hoe spreek je charmant uit?
/ʃɑrˈmɑnt/
Charmant bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ʃ | sjaal |
| ɑ | bad |
| r | rood |
| m | maan |
| n | nek |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| charmante | verbogen, stellende trap |
| charmanter | onverbogen, vergrotende trap |
| charmantere | verbogen, vergrotende trap |
| charmanters | partitief, vergrotende trap |
| charmants | partitief, stellende trap |
| charmantst | onverbogen, overtreffende trap |
| charmantste | verbogen, overtreffende trap |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘leuk’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1698
Woordfamilie van charmant
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| charmante | verbogen vorm | charmant |
| charmanter | vergrotende trap | charmant |
| charmantere | verbogen vergrotende trap | charmant |
| charmanters | partitieve vergrotende trap | charmant |
| charmants | partitive, positive | charmant |
| charmantst | uninflected, superlative | charmant |
| charmantste | inflected, superlative | charmant |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van charmant zijn vastgelegd.