dictaat
zelfstandig naamwoord dɪk'tatBetekenis
- aantekeningen van wat mondeling werd medegedeeld
- dwingend voorschrift
Hoe spreek je dictaat uit?
/dɪkˈtat/
Dictaat bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| d | dak |
| ɪ | pit |
| k | kat |
| t | tak |
| a | maan |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| dictaatje | verkleinwoord, enkelvoud |
| dictaatjes | verkleinwoord, meervoud |
| dictaten | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘wat gedicteerd wordt’ voor het eerst aangetroffen in 1841
Woordfamilie van dictaat
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| dictaatje | verkleinwoord | dictaat |
| dictaatjes | verkleinwoord meervoud | dictaat |
| dictaten | meervoud | dictaat |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van dictaat zijn vastgelegd.