aristocraat
zelfstandig naamwoord arɪsto'kratBetekenis
- een persoon die lid is van de aristocratie
Hoe spreek je aristocraat uit?
/arɪstoˈkrat/
Aristocraat bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de vierde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| a | maan |
| r | rood |
| ɪ | pit |
| s | sok |
| t | tak |
| o | boot |
| k | kat |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — masculine
- een persoon die lid is van de aristocratie; iemand met een adellijke titel
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| aristocraatje | verkleinwoord, enkelvoud |
| aristocraatjes | verkleinwoord, meervoud |
| aristocraten | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘lid van adellijke oligarchie’ voor het eerst aangetroffen in 1782
Woordfamilie van aristocraat
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| aristocraatje | verkleinwoord | aristocraat |
| aristocraatjes | verkleinwoord meervoud | aristocraat |
| aristocraten | meervoud | aristocraat |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van aristocraat zijn vastgelegd.