diplomaat
zelfstandig naamwoord ˌdiploˈmatBetekenis
- iemand die in het buitenland zorgt voor de politieke relaties met zijn eigen land
- iemand die tactvol en omzichtig te werk gaat
Hoe spreek je diplomaat uit?
/ˌdiploˈmat/
Diplomaat bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| d | dak |
| i | riet |
| p | pak |
| l | land |
| o | boot |
| m | maan |
| a | maan |
| t | tak |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| diplomaatje | verkleinwoord, enkelvoud |
| diplomaatjes | verkleinwoord, meervoud |
| diplomaten | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘behartiger van belangen in buitenland’ voor het eerst aangetroffen in 1841
Woordfamilie van diplomaat
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| diplomaten | meervoud | diplomaat |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van diplomaat zijn vastgelegd.