buur
zelfstandig naamwoord, werkwoord /byr/Betekenis
- een persoon die in andermans omgeving woont
Hoe spreek je buur uit?
/byr/
Buur bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| y | fuut |
| r | rood |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| buren | meervoud |
| buurtje | verkleinwoord, enkelvoud |
| buurtjes | verkleinwoord, meervoud |
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van buren
- gebiedende wijs van buren
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van buren
Vervoeging van buur
buurhele werkwoord
Herkomst
In de betekenis van ‘die in de omgeving woont’ voor het eerst aangetroffen in 1265
Woordfamilie van buur
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| buren | meervoud | buur |
| buurtje | verkleinwoord | buur |
| buurtjes | verkleinwoord meervoud | buur |
| bure | woordvorm | buren |
| burend | woordvorm | buren |
| burende | woordvorm | buren |
| buurde | woordvorm | buren |
| buurden | woordvorm | buren |
| gebuurd | woordvorm | buren |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van buur zijn vastgelegd.