conjunctuur
zelfstandig naamwoord ˌkɔɲʏŋkˈtyrBetekenis
- de verandering van het groeipercentage van de economie of de productie op de korte termijn
Hoe spreek je conjunctuur uit?
/ˌkɔnjʏŋkˈtyr/
Conjunctuur bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| ɔ | bot |
| n | nek |
| j | ja |
| ʏ | put |
| ŋ | ding |
| t | tak |
| y | fuut |
| r | rood |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| conjuncturen | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het middeleeuws Latijn, in de betekenis van ‘samentrekkende invloedrijke omstandigheden’ voor het eerst aangetroffen in 1591
Woordfamilie van conjunctuur
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| conjuncturen | meervoud | conjunctuur |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van conjunctuur zijn vastgelegd.