conjectuur
zelfstandig naamwoord ˌkɔɲɛkˈtyrBetekenis
- een gissing waarop een tekstverbetering gebaseerd wordt als de bron corrupt, verminkt of onleesbaar is
Hoe spreek je conjectuur uit?
/ˌkɔnjɛkˈtyr/
Conjectuur bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| ɔ | bot |
| n | nek |
| j | ja |
| ɛ | bed |
| t | tak |
| y | fuut |
| r | rood |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| conjecturen | meervoud |
| conjectuurtje | verkleinwoord, enkelvoud |
| conjectuurtjes | verkleinwoord, meervoud |
Woordfamilie van conjectuur
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| conjecturen | meervoud | conjectuur |
| conjectuurtje | verkleinwoord | conjectuur |
| conjectuurtjes | verkleinwoord meervoud | conjectuur |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van conjectuur zijn vastgelegd.