ceintuur
zelfstandig naamwoord sɛn'tyrBetekenis
- Een riem of ceintuur is een meestal leren of kunststoffen band met een gesp, die men om het middel kan dragen.
Hoe spreek je ceintuur uit?
/sɛnˈtyr/
Ceintuur bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| s | sok |
| ɛ | bed |
| n | nek |
| t | tak |
| y | fuut |
| r | rood |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord
- een meestal leren of kunststoffen band met een gesp, die men om het middel kan dragen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| ceinturen | meervoud |
| ceintuurs | meervoud |
| ceintuurtje | verkleinwoord, enkelvoud |
| ceintuurtjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord van Frans ceinture, in de betekenis van ‘gordel’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1462
Woordfamilie van ceintuur
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| ceinturen | meervoud | ceintuur |
| ceintuurs | meervoud | ceintuur |
| ceintuurtje | verkleinwoord | ceintuur |
| ceintuurtjes | verkleinwoord meervoud | ceintuur |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van ceintuur zijn vastgelegd.