signatuur
zelfstandig naamwoord sɪɲaˈtyrBetekenis
- handtekening, ondertekening bij voorbeeld op een kunstwerk
- index (kenmerk) voor het eenduidig opzoeken van een gegeven bij voorbeeld de aanduiding op bibliotheekboeken
Hoe spreek je signatuur uit?
/sɪnjaˈtyr/
Signatuur bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| s | sok |
| ɪ | pit |
| n | nek |
| j | ja |
| a | maan |
| t | tak |
| y | fuut |
| r | rood |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| signaturen | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘handtekening’ voor het eerst aangetroffen in 1610
Woordfamilie van signatuur
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| signaturen | meervoud | signatuur |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van signatuur zijn vastgelegd.