vagevuur
zelfstandig naamwoord ˈvaɣəˌvyrBetekenis
- (rooms-katholiek) een toestand waarin de zielen van personen die gestorven zijn in vriendschap met God, zonder dat ze volledig zuiver waren, gereinigd worden, zodat ze de hemel kunnen binnengaan
Hoe spreek je vagevuur uit?
/ˈvaxəˌvyr/
Vagevuur bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| v | vis |
| a | maan |
| x | acht |
| ə | de |
| y | fuut |
| r | rood |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
zelfstandig naamwoord — neuter
- een toestand waarin de zielen van personen die gestorven zijn in vriendschap met God, zonder dat ze volledig zuiver waren, gereinigd worden, zodat ze de hemel kunnen binnengaan
- onzekere situatie figuratively
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| vagevuren | meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘plaats waar zielen gelouterd worden’ voor het eerst aangetroffen in 1240
Woordfamilie van vagevuur
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| vagevuren | meervoud | vagevuur |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van vagevuur zijn vastgelegd.