figuur
zelfstandig naamwoord fiˈɣyrBetekenis
- afbeelding (illustratie, foto of tekening) bij een verhaal
- gestalte, persoon
- lichaamsbouw, postuur
Hoe spreek je figuur uit?
/fiˈxyr/
Figuur bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| f | fiets |
| i | riet |
| x | acht |
| y | fuut |
| r | rood |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord
- de manier waarop men door anderen wordt waargenomen en gewaardeerd
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| figuren | meervoud |
| figuurtje | verkleinwoord, enkelvoud |
| figuurtjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘gestalte, afbeelding’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1265
Woordfamilie van figuur
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| figuren | meervoud | figuur |
| figuurtje | verkleinwoord | figuur |
| figuurtjes | verkleinwoord meervoud | figuur |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van figuur zijn vastgelegd.