buurkind
zelfstandig naamwoord 'byrkɪntBetekenis
- kinderen die naast je wonen
Hoe spreek je buurkind uit?
/ˈbyrkɪnt/
Buurkind bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| y | fuut |
| r | rood |
| k | kat |
| ɪ | pit |
| n | nek |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| buurkinderen | meervoud |
| buurkindje | verkleinwoord, enkelvoud |
| buurkindjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van buur zn en kind zn
Woordfamilie van buurkind
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| buurkinderen | meervoud | buurkind |
| buurkindje | verkleinwoord | buurkind |
| buurkindjes | verkleinwoord meervoud | buurkind |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van buurkind zijn vastgelegd.