coloratuur
zelfstandig naamwoord kolora'tyrBetekenis
- een reeks versieringen in de muziek, door cadansen, snelle loopjes, sprongen, korte noten en tremolo's
Hoe spreek je coloratuur uit?
/koloraˈtyr/
Coloratuur bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de vierde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| o | boot |
| l | land |
| r | rood |
| a | maan |
| t | tak |
| y | fuut |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| coloraturen | meervoud |
| coloratuurtje | verkleinwoord, enkelvoud |
| coloratuurtjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Italiaans, in de betekenis van ‘versiering met cadansen en loopjes’ voor het eerst aangetroffen in 1739
Woordfamilie van coloratuur
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| coloraturen | meervoud | coloratuur |
| coloratuurtje | verkleinwoord | coloratuur |
| coloratuurtjes | verkleinwoord meervoud | coloratuur |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van coloratuur zijn vastgelegd.