literatuur
zelfstandig naamwoord ˌlitəraˈtyrBetekenis
- de verzameling van al wat geschreven is, met name in een bepaalde taal; literaire traditie
- het geheel van als kunstzinnig beschouwde geschreven werken, m.n. proza of poëzie
- de verzameling geschreven en na controle door vakgenoten gepubliceerde mededelingen van een vakgebied
Hoe spreek je literatuur uit?
/ˌlitəraˈtyr/
Literatuur bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de vierde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| l | land |
| i | riet |
| t | tak |
| ə | de |
| r | rood |
| a | maan |
| y | fuut |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| literaturen | meervoud |
| literatuurtje | verkleinwoord, enkelvoud |
| literatuurtjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘letterkunde’ voor het eerst aangetroffen in 1676
Woordfamilie van literatuur
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| literaturen | meervoud | literatuur |
| literatuurtje | verkleinwoord | literatuur |
| literatuurtjes | verkleinwoord meervoud | literatuur |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van literatuur zijn vastgelegd.