litteratuur
zelfstandig naamwoord ˌlɪtəraˈtyrBetekenis
- letterkunde
- het geheel van als kunstzinnig beschouwde geschreven werken, m.n. proza of poëzie
- alle teksten die op een bepaald vakgebied betrekking hebben
Hoe spreek je litteratuur uit?
/ˌlɪtəraˈtyr/
Litteratuur bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de vierde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| l | land |
| ɪ | pit |
| t | tak |
| ə | de |
| r | rood |
| a | maan |
| y | fuut |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| litteraturen | meervoud |
| litteratuurtje | verkleinwoord, enkelvoud |
| litteratuurtjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
afleiding van literatuur
Woordfamilie van litteratuur
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| litteraturen | meervoud | litteratuur |
| litteratuurtje | verkleinwoord | litteratuur |
| litteratuurtjes | verkleinwoord meervoud | litteratuur |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van litteratuur zijn vastgelegd.