landklimaat
zelfstandig naamwoord ˈlɑntkliˌmatBetekenis
- klimaat dat niet wordt beïnvloed door een zee of oceaan, onder meer gekenmerkt door grote temperatuurverschillen tussen zomer en winter
Hoe spreek je landklimaat uit?
/ˈlɑntkliˌmat/
Landklimaat bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| l | land |
| ɑ | bad |
| n | nek |
| t | tak |
| k | kat |
| i | riet |
| m | maan |
| a | maan |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| landklimaatje | verkleinwoord, enkelvoud |
| landklimaatjes | verkleinwoord, meervoud |
| landklimaten | meervoud |
Herkomst
samenstelling van land en klimaat
Woordfamilie van landklimaat
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| landklimaatje | verkleinwoord | landklimaat |
| landklimaatjes | verkleinwoord meervoud | landklimaat |
| landklimaten | meervoud | landklimaat |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van landklimaat zijn vastgelegd.