riant
bijvoeglijk naamwoord /ri'jɑnt/Betekenis
- groot en daardoor aantrekkelijk
Hoe spreek je riant uit?
/riˈjɑnt/
Riant bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| r | rood |
| i | riet |
| j | ja |
| ɑ | bad |
| n | nek |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| riante | verbogen, stellende trap |
| rianter | onverbogen, vergrotende trap |
| riantere | verbogen, vergrotende trap |
| rianters | partitief, vergrotende trap |
| riants | partitief, stellende trap |
| riantst | onverbogen, overtreffende trap |
| riantste | verbogen, overtreffende trap |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘aantrekkelijk’ voor het eerst aangetroffen in 1858
Woordfamilie van riant
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| riante | verbogen vorm | riant |
| rianter | vergrotende trap | riant |
| riantere | verbogen vergrotende trap | riant |
| rianters | partitieve vergrotende trap | riant |
| riants | partitive, positive | riant |
| riantst | uninflected, superlative | riant |
| riantste | inflected, superlative | riant |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van riant zijn vastgelegd.