obstinaat
bijvoeglijk naamwoord ɔpstiˈnatBetekenis
- van een persoon dat deze stug aan zijn eigen ideeën blijft vasthouden zonder zich aan anderen aan te passen
Hoe spreek je obstinaat uit?
/ɔpstiˈnat/
Obstinaat bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɔ | bot |
| p | pak |
| s | sok |
| t | tak |
| i | riet |
| n | nek |
| a | maan |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| obstinaats | partitief, stellende trap |
| obstinaatst | onverbogen, overtreffende trap |
| obstinaatste | verbogen, overtreffende trap |
| obstinate | verbogen, stellende trap |
| obstinater | onverbogen, vergrotende trap |
| obstinatere | verbogen, vergrotende trap |
| obstinaters | partitief, vergrotende trap |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘halsstarrig’ voor het eerst aangetroffen in 1480
Woordfamilie van obstinaat
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| obstinaats | partitive, positive | obstinaat |
| obstinaatst | uninflected, superlative | obstinaat |
| obstinaatste | inflected, superlative | obstinaat |
| obstinate | verbogen vorm | obstinaat |
| obstinater | vergrotende trap | obstinaat |
| obstinatere | verbogen vergrotende trap | obstinaat |
| obstinaters | partitieve vergrotende trap | obstinaat |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van obstinaat zijn vastgelegd.