obstructie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- verstopping
- het op onreglementaire wijze belemmeren van de doorgang van een tegenstander
- poging van een minderheid om door belemmering van de verhandelingen, rekking van de discussies enz. het tot stand komen van een wet of besluit te verhinderen
- het te kwader trouw verhinderen van een correct verloop van de waarheidsvinding door de rechterlijke macht
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| obstructies | meervoud |
| obstructietje | verkleinwoord, enkelvoud |
| obstructietjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘tegenwerking, afsluiting’ voor het eerst aangetroffen in 1669
Woordfamilie van obstructie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| obstructies | meervoud | obstructie |
| obstructietje | verkleinwoord | obstructie |
| obstructietjes | verkleinwoord meervoud | obstructie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van obstructie zijn vastgelegd.