klein
bijvoeglijk naamwoord, bijwoord klɛinBetekenis
- van geringe grootte
- eenvoudig, normaal
- van geringe waarde, van weinig belang
- bijna, net iets minder
- van geringe omvang
- met minimale uitdrukking
- met klein geld
Hoe spreek je klein uit?
/klɛin/
Klein bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| l | land |
| ɛi | trein |
| n | nek |
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| kleine | verbogen, stellende trap |
| kleiner | onverbogen, vergrotende trap |
| kleinere | verbogen, vergrotende trap |
| kleiners | partitief, vergrotende trap |
| kleins | partitief, stellende trap |
| kleinst | onverbogen, overtreffende trap |
| kleinste | verbogen, overtreffende trap |
Herkomst
In de betekenis van ‘niet groot’ voor het eerst aangetroffen in 1140
Woordfamilie van klein
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| kleiner | vergrotende trap | klein |
| kleiners | partitieve vergrotende trap | klein |
| kleins | partitive, positive | klein |
| kleinst | uninflected, superlative | klein |
| kleinste | inflected, superlative | klein |
| kleinsten | meervoud | kleinste |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van klein zijn vastgelegd.