waterlijn
zelfstandig naamwoord /ˈwatərˌlɛin/Betekenis
- de grens tussen onder en boven water, of de grens tot waar het water komt (b.v. op het strand)
- op een schip: de lijn die de grens tussen onderwaterschip en bovenwaterschip aangeeft (in beladen toestand)
- een watermerk, een lijn bij het scheppen in het papier aangebracht
Hoe spreek je waterlijn uit?
/ˈwatərˌlɛin/
Waterlijn bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| w | quiz |
| a | maan |
| t | tak |
| ə | de |
| r | rood |
| l | land |
| ɛi | trein |
| n | nek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| waterlijnen | meervoud |
| waterlijntje | verkleinwoord, enkelvoud |
| waterlijntjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van water en lijn
Woordfamilie van waterlijn
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| waterlijnen | meervoud | waterlijn |
| waterlijntje | verkleinwoord | waterlijn |
| waterlijntjes | verkleinwoord meervoud | waterlijn |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van waterlijn zijn vastgelegd.