benedictijn
zelfstandig naamwoord ˌbenedɪkˈtɛinBetekenis
- kloosterling van de orde van Sint-Benedictus (480-547)
Hoe spreek je benedictijn uit?
/ˌbenedɪkˈtɛin/
Benedictijn bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de vierde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| e | veel |
| n | nek |
| d | dak |
| ɪ | pit |
| k | kat |
| t | tak |
| ɛi | trein |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — masculine
- kloosterling van de orde van Sint-Benedictus
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| benedictijnen | meervoud |
Herkomst
van middeleeuws Latijn benedictinus,eponiem dat verwijst naar de grondlegger van het kloosterleven, de 6e-eeuwse Italiaanse heilige Benedictus ; in de betekenis van ‘monnik van de orde van Sint-Benedictus’ aangetroffen vanaf 1644
Woordfamilie van benedictijn
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| benedictijnen | meervoud | benedictijn |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van benedictijn zijn vastgelegd.