bouwterrein
zelfstandig naamwoord ˈbɑutəˌrɛinBetekenis
- een terrein waarop gebouwd wordt of kan worden
Hoe spreek je bouwterrein uit?
/ˈbɑutəˌrɛin/
Bouwterrein bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| ɑu | koud |
| t | tak |
| ə | de |
| r | rood |
| ɛi | trein |
| n | nek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
zelfstandig naamwoord — neuter
- afgegrensd stuk grond waarop gebouwd wordt of kan worden
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| bouwterreinen | meervoud |
| bouwterreintje | verkleinwoord, enkelvoud |
| bouwterreintjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van bouw ww en terrein zn
Woordfamilie van bouwterrein
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| bouwterreinen | meervoud | bouwterrein |
| bouwterreintje | verkleinwoord | bouwterrein |
| bouwterreintjes | verkleinwoord meervoud | bouwterrein |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van bouwterrein zijn vastgelegd.