konijn
zelfstandig naamwoord koˈnɛinBetekenis
- zoogdier behorend tot de haasachtigen, dat ook gedomesticeerd kan worden gehouden
- Chinees sterrenbeeld
Hoe spreek je konijn uit?
/koˈnɛin/
Konijn bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| o | boot |
| n | nek |
| ɛi | trein |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — neuter
- bepaald soort zoogdier Oryctolagus cuniculus dat ook gedomesticeerd kan worden gehouden
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| konijnen | meervoud |
| konijntje | verkleinwoord, enkelvoud |
| konijntjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
via Middelnederlands conijn en Oudfrans conin van Latijn cuniculus, een Iberisch leenwoord, dat in het moderne Frans vervangen is door lapin, in de betekenis van ‘haasachtige’ voor het eerst aangetroffen in 1240
Woordfamilie van konijn
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| konijnen | meervoud | konijn |
| konijntje | verkleinwoord | konijn |
| konijntjes | verkleinwoord meervoud | konijn |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van konijn zijn vastgelegd.